Cumartesi Anaları: Gözaltında kaybedilen evlatları istiyoruz, kayıplarımızı istiyoruz!

Cumartesi Valideleri, Koronavirüs salgını nedeniyle internetten yayınladıkları 786. hafta açıklamasında 23 Nisan Evlat Bayramı vesilesiyle gözaltında kaybedilen evlatları hatırlattı. Evlatların korunmaları ve haklarının teminata alınmasının devletin hizmeti olduğu belirtilen açıklamada, “Ancak bu topraklarda onlarca evladın hayat hakkı, devlet şiddetinin vardığı son nokta olan gözaltında kaybetme yoluyla ellerinden alındı” dendi.

Cumartesi Valideleri, kayıpların akıbetini sormak ve faillerin yargılanması talebiyle sürdürdükleri aksiyonlarını 786. haftada Covid-19 salgını nedeniyle internetten yayınladı. Kaybedilen evlatların akıbetinin karanlıkta kaldığı ve faillerin cezasızlıkla korunduğu belirtilen açıklamada, “Kısacası gözaltında kaybedilen evlatlar için bugüne kadar adalete erişmek mümkün olmadı” sözleri kullanıldı. Açıklama şu biçimde:

“Gözaltında kaybedilen evlatları istiyoruz, kayıplarımızı istiyoruz!

Hayatımızı önemli bir biçimde tehdit eden koronavirüs salgını nedeniyle 786. haftamızın basın açıklamasını çevre medya hesabımızdan canlı olarak gerçekleştiriyoruz. Salgın riskinin bizi kapattığı hanelerimizi hakikat ve adalet talebimizin mekânı haline getiriyoruz.

Ölümcül illetle savaşta devletin kişiler arasında ayrımcı pratiklere başvurması kabul edilemez. Kayıp yakınları ve hak savunucuları olarak bu savaşın insan hakları merkezli, eşitlikçi, adil ve şeffaf bir biçimde yürütülmesini talep ediyoruz.

Unutulmasın ki; devletler yurttaşlarını hiçbir ayrım gözetmeden sıhhat ve esenlik içinde yaşatmak için vardır. Bulaşıcı hastalık bakımından tıpkı risk altındaki kişiler arasında ayrım yapamazlar.

Bir defa daha devleti yönetenlere sesleniyoruz: Yurttaşlar olarak koronavirüsün ölümcül tesirlerinden korunmaya hakkımız var. Bu muhafazayı ayrımsız sağlamak sizin vazifenizdir.

786. haftamızda 23 Nisan Evlat Bayramı vesilesiyle, gözaltında kaybedilen evlatlar gerçeğini bir kere daha hatırlatıyoruz. Zira umudun, yeterliliğin ve dayanışmanın düşmanı olan kayıtsızlığı aşmak, hatırlamakla mümkündür.

Türkiye’nin de taraf olduğu Birleşmiş Milletler Evlat Hakları Kontratı ve Evlat Muhafaza Kanunu, evlatların ömür hakkının korunmasını teminat altına almıştır. Evlatların korunması, haklarının ve esenliklerinin teminat altına alınması devletlerin vazifesidir. Her evladın şiddete karşı korunmaya hakkı vardır.

Lakin bu topraklarda onlarca evladın ömür hakkı, devlet şiddetinin vardığı son nokta olan gözaltında kaybetme usulüyle ellerinden alındı.

Bu evlatların nasıl gözaltına alındıkları ve nasıl kaybedildikleri tanık tabirlerinde, savcılık iddianamelerinde, duruşma tutanaklarında, AİHM kararlarında ve TBMM Raporu’nda mahal alsa da iç hukukta cezasız bırakıldı.

Tunceli Mirik Mezrası’nda ailesiyle birlikte kaybedilen 3 yaşındaki Dilek Serin, Mardin Dargeçit’te kaybedilen 12 yaşındaki Davut Altunkaynak, 13 yaşındaki Seyhan Doğan, Şırnak Uludere’de kaybedilen 12 yaşındaki İlyas Diril, Hakkari Yüksekova’da kaybedilen 13 yaşındaki Münir Sarıtaş, Diyarbakır Lice’de kaybedilen 14 yaşındaki Metin Budak, 15 yaşındaki Servet İpek, 15 yaşındaki Çayan Çiçek ve kaybedilen 25 evladın gözaltına alındıkları reddedildi.

Onların akıbetleri karanlıkta bırakıldı, failleri cezasızlıkla korundu. Velhasıl gözaltında kaybedilen evlatlar için bugüne kadar adalete erişmek mümkün olmadı.

Adalet arayışındaki ailelerin ve insan hakları savunucularının tüm müracaatlarına, tanıklara ve delillere karşın, AİHM mahkumiyetlerine karşın, velev TBMM raporuna karşın ilgili makamlar “Bu evlatları biz kaybetmedik” yanıtını verdi.

Evlatları şiddetten korumakla vazifeli isimli ve siyasi makamlara sesleniyoruz; bizim argümanlarımızı reddediyorsunuz, tanık beyanlarını, AİHM mahkumiyetlerini dikkate almıyorsunuz, TBMM Raporu’nu göz gerisi ediyorsunuz. O devir söyleyin; bu evlatları kim kaybetti? Bu vahşi pratikleri kim gerçekleştirdi?

Biz hakikat ismine, adalet ismine, vicdan ismine bu soruları sormaya devam edeceğiz. Gözaltında kaybedilen evlatları hatırlamaktan/hatırlatmaktan, onlar için adalet istemekten vazgeçmeyeceğiz. 87 haftadır bize yasaklanan kayıplarımızla buluşma mekânımız olan Galatasaray’dan vazgeçmeyeceğiz.”