Mehmet Altan yazdı: “Ağırlaştırılmış müebbet”e nasıl mahkûm oldum?

Geçen haftaki, denizaltı dronlarından da kelam ettiğim “Silivri Notları: Peçete Notlarında 21. Yüzyıl” başlıklı metinde, “Çeşitli devirlerde üzerine notlar aldığım peçeteler çoğaldı, bir raf paklığı yaparak, o notları kalıcı kâğıtlara aktarmak gereği doğdu” diye yazmıştım…

* * *

Baktım peçete notları az buz değilmiş, 12 Nisan 2018’de aldığım notlar daha da uzunmuş:

2017 yılını tümden Silivri betonuna gömdük. 2018 yılı benim için 11 Ocak’taki Anayasa Duruşması Umum Konseyi kararıyla süratli başladı.

Dava evrakına giren en son delili de inceleyen Yüksek Duruşma, ‘bu delillere nazaran gözaltına bile alınamayacağıma’ karar verdi. Ben ise 20 aydır cezaevinde idim.

Anayasa Duruşması Umum Konseyi temel hak ve özgürlükler üzerinden üç  başka anayasal hak ihlalini tespit etti;

1-) Özgürlük hakkım ihlal edilmişti.

2-) Hukuk nizamının sağladığı ‘hukuk güvenliği’ ihlal edilmişti.

3-) Tasavvur, tabir, basın özgürlüğümün üzerine de benzin dökülmüştü.

Anayasa’nın 153. unsuru gereği, bu ihlallerin derhal giderilmesi ve tahliye edilmem gerekiyordu.

Başbakan Yardımcısı ve Hükümet Sözcüsü Bekir Bozdağ’ın teşvikiyle,  İstanbul 26. Ağır Ceza ve 27. Ağır Ceza Mahkemeleri’nin ikişer üyesi marifetiyle Anayasa çiğnendi ve ben çetinle içerde tutulmaya devam edildim.

Hâlâ da Anayasa boğazlanarak zorbalıkla içerde tutulmaya devam ediliyorum.

Kendi anayasasını yok sayan bir devlet, bir hükümet ve duruşmaların hukuksuzluğunun hâkim olduğu bir devri nasıl tanımlamak lazım?

Kredi kademelendirme kuruluşu Moody’s, Anayasa Duruşması ve hasebiyle Anayasa’nın 153. unsuru yok sayılınca, Türkiye ‘hukukun üstünlüğü’ ve ‘hukuk devleti’ kavramlarının suya düştüğüne kanaat getirdi ve Türkiye’nin notunun düşürülme nedenlerine bunu da ekledi.

* * *

Bir peçete üzerine, Anayasa’yı yok sayan güya bu zevat değilmiş üzere, PYD eski Yöneticisi Salih Müslüm’ün, Çekya Duruşması tarafından özgür bırakılması ertesinde söylediklerini kısaca not etmişim, herhalde bunu gülerek yapmışımdır. 

Benimle ilgili sesi soluğu çıkmayan, vakaları pasif bir seyirci olarak seyreden Adalet Bakanı, “Bu kararı tanımıyor, muhatabımızdan telafisini bekliyoruz,” diyordu.

İstanbul 26. Ağır Ceza Duruşması’nın Anayasa buyruklarını dinlemeyen ve benimle ilgili olarak Anayasa’nın 153. hususunu çiğneyerek, anayasal kabahat işleyen iki üyesi için bu kadarını bile söylememişti.

Anayasa Duruşması Umumî Şurası’nın, benim ‘gözaltına’ bile alınamayacağımı saptayarak, Anayasa’nın 19., 26. ve 28. hususlarının ihlal edildiğini karar altına aldığı kararından devlet ismine mahcubiyet çıkarıp, ihlalin giderilmesi için harekete geçileceğini belirtmesi gereken eski Adalet Bakanı, şimdiki Başbakan Yardımcısı ve Hükümet Sözcüsü Bekir Bozdağ, sabahın 07:30’unda tweet atarak, Anayasa Duruşması’nın “beraat veremeyeceğini” söylemişti. 

Siyasi çarpıtma ve pişkinlik bu olmalı. Zira Anayasa Duruşması “beraat” değil  “ihlal” kararı vermişti. Anayasa’ya uyarak ihlalden özür dilemek ve bunu onarmak mahalline, bunu “beraat” olarak yorumlamak tahminen bir taşra siyasetçi kurnazlığı sayılabilse de siyasal ahlak açısından irkilerek izlenen bir durumdu.

Ölçüsüz pişkin bu tutumun sahibi, Çekya Duruşması kararı için ise, “Teröre destektir” demekteydi…

Ülkende Anayasa’yı yok sayınca, oburu için tenkit yapmanın güldürücü tesiri dışında nasıl bir kararı olabilirdi ki

Bir gayrı Başbakan Yardımcısı Çavuşoğlu ise Anayasa Duruşması Umum Şura Kararı için “hukuku ayaklar altına alan bir skandal karar” buyurmuştu.

Evet ya Anayasa’nın 153. unsurunu yok sayan İstanbul 26. Ağır Ceza Duruşması iki üyesi ne yapmıştı? İstanbul 27. Ağır Ceza Duruşması iki üyesi ne yapmıştı?

Sonuç olarak beni harika bir zorbalıkla bırakmadılar.

Bu da yeni bir anayasal hata, bir hak ihlaliydi. Anayasa Duruşması’na başvurdum. Anayasa Duruşması  2018 yılındaki 2620 numaralı bu müracaatımı 9 Ocak 2020 tarihinde karara bağladı ve beni bırakmayan dört hâkimin Anayasa’yı çiğnediğine  ve benim anayasal hakkımı gasp ettiğine karar verdi.

Bu  anayasa ve hukuk dışına çıkan duruşmalara yönelik  bir ihtardır. Artık hâlâ hukuk istemeyen bir zorba zihniyet yok saymaya ve görmezden gelmeye çalışsa da gayrı yasallığın hesabı sorulduğunda çok kıymetli olduğu daha çokça anlaşılacaktır.

Gel gör ki Hâkim ve Savcılar Konseyi bu dört hâkim için soruşturmaya gerek olmadığına karar verdi, artık bu karara da itirazımızı şayet bir gün görüşürlerse ne karar vereceklerini merak ediyorum.

Mütemadi Anayasa’yı çiğneyen bir yürütme erki ve bu salahiyet gaspına ses çıkarmayan yargı organı ile karşı karşıyayız.

Türkiye’nin bir Anayasa’sı var mı, yoksa bu yönetenlerin paspası mı, merak eder hâle geldim.

* * *

Peçete notlarım şöyle devam ediyor:

Mevcut belgenin en son hâli üzerinden Anayasa Duruşması Umumî Konseyi’nin ‘göz altına bile alınamayacağıma karar vermesine karşın, İstanbul 26. Ağır Ceza  Duruşması Şubat 2018 ahir beni ‘cebir ve şiddet’ kullanarak ‘anayasal sistemi ortadan kaldırmaya teşebbüs’ cürmünden ‘ağırlaştırılmış müebbet mahpus cezasına’ mahkûm edebildi.

Silivri’deki Şubat 2018 ayını tüm bu gelişmeler yuttu.

* * *

20 Mart 2018’de ise AİHM kararı geldi. AYM kararını teyit ediyor, benim hak ihlallerimin altını çiziyor, mahallî duruşmanın beni salıvermeyen kararının geçersizliğini karara bağlıyordu.

Siyasal iktidar kılını bile kıpırdatmadı fakat AİHM kararı da Türkiye’de yeni güncel bir sarsıntıya yol açtı.

22 Mart tarihli bir peçete notum var:

– AKP Genel  Yönetici Yardımcısı Mustafa Elitaş’ın 21 Mart’ta CNN’de Şirin Payzın’a söyledikleri…

– Bir gün sonra 22 Mart’ta ise Kemal Kılıçdaroğlu yine CNN’de Şirin Payzın’ın programında ta başlangıcından beri yaptığı üzere “hakkı, hukuku ve adaleti” savunmuş.

– Yine tıpkı gün Yeni Asya, AİHM kararını manşete çıkarmış.

Mart 2018 de bu hengâme içinde tükenip gitti…

* * *

Türkiye’nin en Yüksek  Duruşması Anayasa Duruşması ile Avrupa’nın en Yüksek Duruşması AİHM suçsuzluğumu kayıt altına alan kararları vermiş olsa da, mahpusta yatmaya devam ederken ve Türkiye’nin kendi Anayasa’sına hürmet göstermesini beklerken Nisan geldi.

Nisan’ın müjdecisi yalnızca bir gün görünüp sonra kaybolan minik salyangoz ile gökyüzü ile aramızdaki avlu üzerindeki tellerde ötmeye başlayan kuşlar oldu.

Nisan 2018 yürüyor, bakalım nereye akıllıca?

Bu sorunun akabinde 12 Nisan notları son bir cümleyle bitiyor:

Yeni peçete notlarımda göreceğiz…